Even stoppen

En ik ren maar door…..

Voor mij voelt het een beetje als een estafette. Tussendoor even bewust stoppen en stilstaan.
De tijd tussen Samhain en 31 december is een tijd van loslaten, verstillen. De volle maan van 27 november vroeg ons te kijken naar oude patronen die toch nog niet helemaal losgelaten waren.

Het is een tijd van zelfreflectie en je innerlijke bibliotheek weer op orde brengen. Je mag hem schoonvegen, oud voedsel en koffiemokken eruit, zodat er weer ruimte komt in je innerlijke databank.

Als ik dat doe, voel ik de ruimte weer in mijn lijf en mijn hoofd. Ook je aura kun je opschonen met een meditatie. En van tijd tot tijd besteed ik daar extra aandacht aan.
Doe jij dat ook?

Velen om me heen roepen wel dat ze het doen, maar ondertussen rennen we met zijn allen door omdat “sociëty” ons inmiddels zo geprogrammeerd heeft.

Je lijf is ook niet gek, die zet je wel stop. Is het niet met een fikse verkoudheid, zoals ik vorige week had, dan is het wel griep, corona of je wordt ineens heel depressief. Tijd om gas terug te nemen.
Je weerstand, het immuunsysteem heeft die stilstand ook nodig en ook daar mag opgeruimd worden. Met een kruidenthee, of een reinigingskuur. Je lymfen hebben een goede nachtrust nodig om dat te kunnen.

En ik vroeg me af: “leven is nu, maar als ik door blijf rennen, leef ik dan wel echt?” Of ben ik dan een goed kuddedier die de rest van de meute volgt, de afgrond in?
Heb jij je dat wel eens afgevraagd?

Doe eens een meditatie, tap in je onderbewustzijn; je hebt alles al in je. Alle antwoorden zijn aanwezig. Je hoeft het je alleen maar te herinneren.
Lukt dat je niet alleen? Maak een wandeling, alleen of met iemand anders. Het praat makkelijker. Verbindt je longen met de lucht, je voeten met de aarden en je tranen met de regen en laat de zon je hart binnenkomen.

Of maak een afspraak en dan kijken we er samen naar.

Dicht bij jezelf

Lezen van Sprookjes en fantasieverhalen, ik kon mezelf er helemaal in verliezen. Later, toen lezen een verplichting werd op school, vond ik lezen niet leuk meer.

Het schrijven was ook een uitdaging, want ik ben een “linkspoot”.

En nu, zoveel jaren later, probeer ik schrijvend over te brengen wat ik doe in mijn praktijk en waarom ik het zo geweldig vind om te doen. Gevoelens overbrengen in tekst is niet altijd makkelijk. Iedere vezel in mijn lichaam is gelukkig als ik iemand verder kan helpen.

Met meerdere skills en mogelijkheden om in te zetten bij iemands vraag, zorgt het er ook voor dat het met uitleggen niet altijd duidelijker wordt.

Ik luister naar je verhaal en je vraag. Ik kijk naar jou als persoon, kijk verder dan de klacht alleen.

Vervolgens ga ik aan de slag met 1 doel: Zorgen dat jij weer aan het roer komt van je eigen leven. Kom uit je kooi en laat je zien!

Vind uit waar jouw leven over gaat, neem de teugels weer over. Je hebt alles al in je en kunt zoveel zelf!

Zo blijf ik ook dicht bij mezelf en blijf voelen wat er op papier mag komen en wat er op social media komt te staan. Als ik dicht bij mezelf blijf en naar mijn onderbuikgevoel luister, dan ben ik in de flow. Is mijn tekst perfect? Nee, vast niet. Maar dat hoeft ook niet.

Jij hoeft ook niet perfect te zijn, als je maar dichtbij jezelf blijft.

Ik geloof dat jij de middelen om de harmonie in jezelf te herstellen al in je hebt. Je moet ze alleen leren gebruiken.

 

Afbeelding van Mystic Art Design via Pixabay